| Waarom de EU elite het fout heeft! |
| Geschreven door OpenEurope |
| donderdag, 03 juni 2010 09:14 |
|
In het licht van het gestaag ineenstorten van de eurozone heeft de website openeurope.org.uk een lijst gepubliceerd met daarin de meest schrijnende halve waarheden, propaganda en regelrechte leugens die de Europese Unie de afgelopen 10 jaar de inwoners van haar lidstaten heeft voorgehouden. 'Te midden van alle onzekerheid is één ding pijnlijk duidelijk geworden: de EU elite heeft het gewoon fout gehad wat betreft de euro.'
De auteurs van het artikel eisen een 'oproep tot grotere eerlijkheid over de toekomst van de Europese samenwerking' en herinneren de lezers aan 'de urgente noodzaak om een nieuw model te vinden dat zowel politiek als economisch houdbaar is.' Hun conclusie is dat ieder systeem dat gebaseerd is op leugens en onduidelijkheid gedoemd is te mislukken, en dat Europa dit op de harde manier heeft moeten ondervinden.
Net als Europa dreigt ook de VS ten onder te gaan, tenzij teruggekeerd wordt naar basiswaarheden zoals transparantie, eerlijkheid en integriteit, in plaats van loze campagnebeloftes en snedige one-liners die vanaf de teleprompter worden voorgelezen.
De ergste gebroken beloftes en onzinuitspraken 'De Gemeenschap zal niet aansprakelijk zijn voor, of de verplichtingen van de centrale overheden -regionaal, lokaal of andere publieke authoriteiten... of publieke ondernemingen van enig lidstaat- overnemen, tenzij er wederzijdse financiële garanties zijn voor de gezamelijke uitvoering van een specifiek project.' (Verdrag van Maastricht, artikel 104b). Wat in het eerste deel van dit artikel verboden wordt, is -onder het mom van de na de 'tenzij' gekomen bepaling- nu toch uitgevoerd. De zogenaamde 'financiële garanties' zijn echter een farce en werken slechts één kant op, nl. de virtuele garantie dat het aan Griekenland 'geleende' geld nooit meer terugbetaald zal worden.
'We hebben een Verdrag waaronder het niet mogelijk is om een bailout van landen in moeilijkheden te betalen.' (Duitse bondskanselier Angela Merkel, 1 maart 2010). Angela Merkel bevestigt dat de onder artikel 104b bepaalde uitzondering géén bailout van een heel land kan betreffen. De Griekse premier Papandreou verklaarde dat hij 'geen cent' wilde, en dat de Duitse regering sowieso 'geen cent zou geven'. (Duitse minister Economische Zaken Brüderle, 5 maart 2010). Inderdaad, de Duitse regering gaf 'geen cent', maar wel (maximaal) € 148 miljard voor het noodfonds, dat door de Griekse crisis moest worden opgericht. 'De eenheidsmunt, in het geheel geen middel van het continentaal-achtige corporatisme, is waarschijnlijk de grootste exportaanjager van de Anglo-Saksische economiën. De euro heeft meer gedaan om budgetaire discipline te handhaven, privitarisering te promoten en zowel arbeiders- als produkt marktliberalisatie erdoor te drukken dan enig andere vermaning van het IMF, de OECD of de redactie van 'The Economist' dit hebben kunnen doen.' (Nick Clegg, leider Liberaal Democraten Groot Brittannië, 2002) 'De realiteit van de euro heeft de absurditeit van veel anti-Europese angsten aangetoond en de publieke dorst naar informatie vergroot. De publieke opinie is nu al aan het veranderen... omdat de mensen het succes van de nieuwe munt op het vasteland zien, en tevens de daling van de investeringen in Groot Brittannië, omdat internatonale bedrijven steeds huiveriger zijn zich hier te vestigen.' (Brits parlementslid Kenneth Clarke, 2002) Hoe absurd waren die angsten NU? 'De euro is een rots van stabiliteit geweest, zoals geïllustreerd wordt door de contrasteerde welvaart in IJsland en Ierland. Ons aansluiten bij de eenheidsmunt zou daarom een belangrijke stap zijn.' (voormalig Brits parlementslid Richard Corbett, 2009) We hebben inmiddels -tot veler afgrijzen- gezien wat er in Ierland en IJsland gebeurd is met deze 'welvaart'. 'We moeten de eurozone binnentreden met een schone lei betreffende alle criteria.' (de Griekse minister van Financiën Papantoniou, 1999) 'We moeten het wel, maar we doen het -stiekem- niet.' 'De kracht van de geest en van de letter van het Verdrag is dat alles gedaan wordt om de eurozone als een optimale valutaregio neer te zetten. Dit gebeurt ten eerste door de verzekering dat het economiën omvat die bewezen hebben zowel op fiscaal vlak als op monetair en financieel gebied bij elkaar te kunnen komen.' (Jean-Claude Trichet, 1997, huidige president ECB) 'Sommigen zeggen dat één monetair beleid mogelijk 'goed' kan zijn voor de eurozone als geheel, maar 'verkeerd' voor veel individuele landen in de zone. Daar ben ik het niet mee eens. Ten eerste gaat dit voorbij aan het feit dat in een één valuta zone via prijzen en lonen aanpassingen kunnen worden gedaan.' (Wim Duisenberg, 1999, voormalige president ECB) Aldus de man die onze gulden tussen de 50 en 200 miljard te laag inschaalde en onze munt zodoende verkocht aan Zuid Europa, zodat bijvoorbeeld in Griekenland de pensioenleeftijd verlaagd kon worden naar 53 jaar. 'Solidariteit is mogelijk en zal er zijn. Een bailout is niet mogelijk en zal er niet komen.' (Joaquin Almunia, toenmalige EU-commissaris Economische en Monetaire Zaken, 29 januari 2010) 'Ik zal de onafhankelijkheid van de Europese Centrale Bank onder alle omstandigheden en met al mijn kracht verdedigen.' (Jean-Claude Trichet, 2007) Ondertussen heeft de ECB onder zijn leiding zich feitelijk garant gesteld voor de HELE Griekse schuldenlast. 'De euro is een beschermingsschild tegen de crisis.' (José Manuel Barroso, president Europese Commissie, 5 feb.2010)
Kortom: de euro zou stabiel blijven -vandaag weer op een nieuw (vierjarig) dieptepunt, nèt boven de $ 1,21- en de landen in de eurozone zouden beschermd worden tegen de crisis. Inmiddels is Griekenland feitelijk bankroet, zijn er grote zorgen over Portugal en Spanje en heeft Ierland keiharde, ontwrichtende bezuinigen moeten doorvoeren.
Wat er toen gezegd werd, en nu
TOEN: - 'De euro is als een borstschild dat steeds weerbaarder zal worden. De stabiliteit van de munteenheden binnen het gebied staat buiten kijf.' (Yves Thibault de Silguy, toenmalige Commissaris Monetaire Zaken, 1998)
NU: - 'Euroland afgebrand - Een continent op weg naar het bankroet.' (voorpagina Der Spiegel, 5 mei 2010)
TOEN: - 'De eerste stappen voor de euro werden gezet onder het vaderschap van (premier) Kok. En het kindje is ook nu in goede gezondheid.' (huidig demissionair minister van Financiën Kees de Jager, 7 januari 2009)
NU: - 'We kunnen niet toestaan dat het bankroet van een eurolidstaat als Griekenland een tweede Lehman Brothers wordt... De gevolgen van een nationaal faillissement zouden niet te berekenen zijn. Griekenland is net zo belangrijk voor het systeem als een grote bank.' (Wolfgang Schäuble, Duits minister van Financiën, 18 april 2010)
TOEN: - 'De beslissing om de éénheidsmunt in te voeren is de eerst stap en markeert een keerpunt voor Europa, markeert stabiliteit en groei, en is cruciaal voor een hoge groei en werkgelegenheid.' (Tony Blair, voormalige premier GB, 1998)
NU: - 'Ieder van ons kan zien dat de huidige eurocrisis de grootste uitdaging voor Europa is sinds het Verdrag van Rome werd getekend. Het is een existentiële uitdaging, en we moeten die aangaan.' (Angela Merkel, Bondskanselier Duitsland, 19 mei 2010)
TOEN: - 'De mensen zouden moeten bedenken dat de euro niet alleen net zo stabiel zal zijn als de Duitse mark, maar ook veel sterker.' (Hermann Müller, toenmalige Duits minister van Economische Zaken, 1999)
NU: - 'Er bestaat een groot gevaar voor besmetting van andere lidstaten van de monetaire unie en een steeds sterker wordende negatieve spiraal.' (Axel Weber, hoofd Duitse Bundesbank, 5 mei 2010)
TOEN: - 'Ik ben er zeker van dat het succesverhaal van de Duitse mark zijn vervolg zal hebben in het succes van de euro.' (Helmut Kohl, voormalige Bondskanselier Duitsland, 1998) Hij zei er wijselijk niet bij hoe lang -of kort- dit 'succes'verhaal zou gaan duren.
TOEN: - 'Voor de landen die er aan meedoen staat de eurozone nu voor een stabiele rots die hen beschermd tegen speculatie en financiële onrust. Het versterkt de interne markt, draagt bij aan het vasthouden een gezonde fundamenteel beeld en zorgt voor duurzame groei.' (conclusies Europese Raad 2001)
NU: - 'Welk scenario je ook neemt, de euro zal zwak worden. Zelfs al zou de eurozone de strakke begrotingsregels nog verder loslaten dan ik al eens suggereerde, dan nog zou dat de euro waarschijnlijk niet helpen, omdat de markten zouden gaan twijfelen aan de politieke levensvatbaarheid van de monetaire unie.' (Wolfgang Munchau, columnist Financial Times, 7 maart 2010) Dezelfde columnist die in 2006 schreef dat de eurozone buitengewoon stabiel zou blijven en 'een blijvertje' zou zijn.
TOEN: - 'Het verdrag van Maastricht verplicht de Europese Centrale Bank om prijsstabiliteit na te streven. De ECB lijkt zijn taak daarbij eerder te goed te doen dan deze te negeren. Zolang dit het geval is, is er niet het minste gevaar op het uiteenvallen van de eurozone... Integendeel, ik verwacht dat de eurozone op de lange termijn buitengewoon stabiel zal zijn. Vergis u niet, de eurozone is een blijvertje.' (Wolfgang Munchau, columnist Financial Times, 2006)
NU: - 'We zouden deze bailout van Athene niet moeten bekritiseren, omdat de eurozone het mogelijk anders niet overleefd zou hebben... Ik schat dat de totale omvang van een noodfonds voor Griekenland, Portugal, Spanje, Ierland en mogelijk Italië ergens tussen de € 500 miljard en € 1 biljoen groot moet zijn. Al deze landen zien zich geconfronteerd met stijgende rentepercentages in een tijd dat ze in een recessie zitten of hier net beginnen uit te klimmen. De private sector in sommige van deze landen is simpelweg niet houdbaar met deze hogere rentepercentages.' (FT columnist Wolfgang Munchau, 2 mei 2010)
TOEN: - 'Hoe groot zal de eurozone worden? Mijn voorspelling: in 2002 zal de Europese monetaire Unie de huidige leden omvatten plus Griekenland, Zweden, Denemarken en Groot Brittannië. In 2005 zullen Slovenië, Tsjechië, Polen, Hongarije en Estland zich aansluiten. En in 2010, aangenomen dat alles goed gaat en de monetaire unie welvarend is, zal geen enkel land in Europa er nog uit willen of kunnen blijven. Daarom zullen Slowakije, Kroatië, Litouwen, Letland, Roemenië en Bulgarije er allemaal bijkomen.' (Robert Mundell, econoom en Nobelprijs winnaar, soms omschreven als de 'vader van de euro', 1999)
De toekomst (?) Toch waren er al voor de invoering van de euro voldoende kritische geluiden te horen. Een voorbeeld: 'Dat we ons mogelijk overleveren aan een op macht belust, eurocentrisch, technocratisch en ecocratisch Europa is blijkbaar van later zorg. Dat we met deze ingreep (het invoeren van de euro) democratische en sociale verworvenheden in de waagschaal stellen is dat ook. De politici doen er alles aan om geen slapende honden wakker te maken. (Premier) Kok wil geen discussie. Daar spreek weinig vertrouwen uit.' (columnist Arjo Klamer in De Volkskrant, 16 april 1998)
Hoe nu verder? Zomaar een paar headlines van vandaag en de afgelopen dagen:
01-06: Euro daalt tot laagste niveau in vier jaar 01-06: Werkloosheid eurolanden loopt verder op 01-06: 'EU doelen voor 2010 mislukt' 31-05: 'Schuldencrisis gevaar voor wereldeconomie' 31-05: EU raakt de controle kwijt 30-05: De opdoemende financiële Holocaust is dichterbij dan we dachten
Er kan nog een lange analyse op worden losgelaten, maar gezien de lengte van dit artikel en de ernstige aard van het enorme volksbedrog zou wellicht volstaan kunnen worden met de oproep aan onze politici om het aloude credo van veel eurosceptici -die tenslotte goeddeels gelijk hebben gekregen- eindelijk eens serieus te gaan nemen:
SAMENWERKING O.K., ÉÉNHEID NEE Zo niet, dan zal de werkelijkheid hen daar binnen hooguit twee of drie jaar vanzelf toe gaan dwingen. De gevolgen van een gedwongen uiteenvallen van de eurozone zullen echter veel ernstiger zijn en langdurigere consequenties hebben dan wanneer landen zoals Duitsland en Nederland nú eieren voor hun geld kiezen - zolang dit geld nog iets waard is. |
